Δευτέρα, 16 Οκτωβρίου 2017

Το "δείχνω", σε προσωπικό επίπεδο... βασικός τρόπος έκφρασης για κάποιους...

Δυστυχώς είναι πολλοί αυτοί, οι οποίοι δε διστάζουν να "δείξουν" και να 
στοχεύσουν ανθρώπους, σε καθαρά προσωπικό επίπεδο και το πράττουν 
με μεγάλη ευκολία και έχοντας καθώς φαίνεται καθαρή τη συνείδηση τους.
Ειδικά στους χώρους της λεγόμενης κοινωνικής δικτύωσης, αυτό είναι ένα
καθημερινό και έντονα διαδεδομένο "σπορ".
Φυσικά μια τέτοια "χαφιεδίστικη" συμπεριφορά, δεν μπορεί να εκφράζεται
μόνο μέσα σε αυτούς τους χώρους, αλλά είναι βέβαιο πως βρίσκει θέση και
στην υπόλοιπη καθημερινότητα της ζωής τους (φανερά ή εν κρυπτώ)...

Όλοι αυτοί, πολλοί από τους οποίους αυτοπροσδιορίζονται και ως "προοδε-
υτικοί" ή "αριστεροί" και ενίοτε και ως "κομμουνιστές", έχουν τεράστια δυσ-
κολία στο να αντιληφθούν τη χαώδη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στην
ιδεολογική αντιπαράθεση και την παράθεση της προσωπικής άποψης, με 
την ωμή, βάναυση και πολλές φορές χυδαία έκφραση της κουτσομπολίστικης "καταγγελίας", την οποία συνήθως εκφράζουν με την εν λόγω συμπεριφορά 
τους και τον όποιο λόγο τους... 
Έτσι... για πολλούς από αυτούς, το "δείχνω" έχει εξελιχθεί σε αποκλειστικό 
τρόπο έκφρασης ... σε τρόπο ζωής... 

Κοσμάς Λεοντιάδης

Άτλας, Δάφνις και Πάνας... Τρεις μικροί δορυφόροι του πλανήτη Κρόνου...

To διαστημικό σκάφος Cassini της NASA, λίγους μήνες πριν την "αυτοκαταστροφή" 
του στην ατμόσφαιρα του Κρόνου, φωτογράφισε τους τρεις μικρούς δορυφόρους του πλανήτη...

Η φωτογραφία του Άτλαντα λήφθηκε στις 12 Απρίλη 2017, από απόσταση 16.000 χιλιομέτρων, του Πάνα στις  7 Μάρτη 2017, από απόσταση απόσταση 26.000 χιλιο-
μέτρων και ο Δάφνις φωτογραφήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 2017, από απόσταση 
28.000 χιλιομέτρων.
Ο Άτλας έχει διαστάσεις 40,8×35,4×18,8 χιλιόμετρα και απέχει από τον Κρόνο 
137.670 χιλιόμετρα. Ανακαλύφθηκε το 1980 από τις φωτογραφίες που έστειλε 
στη Γη το διαστημικό σκάφος Voyager 1. Το 1983 ονομάστηκε επίσημα Άτλας από 
την ελληνική μυθολογία, επειδή «κρατάει τους δακτυλίους του Κρόνου στους ώμους 
του» όπως ο τιτάνας Άτλας κρατούσε τον ουρανό στους ώμους του.
Ο Πάνας είναι ο δεύτερος κοντινότερος δορυφόρος του πλανήτη Κρόνου, μετά τον 
S/2009 S 1. Ανακαλύφθηκε το 1990 και πήρε το όνομά του από τον θεό Πάνα της 
ελληνικής μυθολογίας Βρίσκεται στον δακτύλιο Α του Κρόνου, στο Χάσμα Ένκε. 
Οι διαστάσεις του είναι 34,4×31,4 ×20,8 χιλιόμετρα.
O Δάφνις έχει διαστάσεις 8,6×8,2×6,4 χιλιόμετρα και η τροχιά του βρίσκεται στο 
χώρο που ονομάζεται χάσμα Keeler μέσα στον δακτύλιο A. Πήρε το όνομά του το 2006 
από τον Δάφνι, πρόσωπο της Ελληνικής μυθολογίας, ο οποίος ήταν βοσκός και φέρεται 
ως εφευρέτης της ποιμενικής ποίησης.Ο Δάφνις ήταν γιος του Ερμή και αδελφός του 
Πάνα. Ο Πάνας και ο Δάφνις είναι οι μόνοι δύο γνωστοί δορυφόροι-βοσκοί (δορυφόροι 
που βρίσκονται κοντά σε κάποιον δακτύλιο επηρεάζοντάς τον με τη βαρύτητά τους) 
που έχουν τροχιά εντός κάποιου από τους κύριους δακτυλίους του Κρόνου. 
O Δάφνις ανακαλύφθηκε στις 6 Μάη του 2005, από τις φωτογραφίες που έστειλε το διαστημικό σκάφος Cassini.

Πηγές πληροφοριών : saturn.jpl.nasa.gov - wikipedia




Καπιταλιστικά παράσιτα...

Διεθνιστική εκδήλωση για τα 100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση...

100 χρόνια από την Οκτωβριανή Επανάσταση... 
Ο καπιταλισμός είναι το χθες, ο σοσιαλισμός είναι το αύριο...

Κυριακή, 15 Οκτωβρίου 2017

Οι μεγάλες κοσμικές δομές του Σύμπαντος και η θέση του Γαλαξία μας...

Γνωρίζουμε ότι οι μεγάλες κοσμικές δομές του Σύμπαντος περιλαμβάνουν τα σμήνη των γαλαξιών, τα γαλαξιακά υπερσμήνη και τέλος τα «μεγάλα τείχη» (μια διάταξη από γαλα-
ξίες σε μορφή εκτεταμένου φύλλου), που εκτείνονται σε μήκος εκατοντάδων εκατομμυ-
ρίων ετών φωτός. Υπάρχει όμως και μια άλλη υπερμεγέθης συγκέντρωση μάζας, ο Μεγά-
λος Ελκυστής (Great Attractor), που ασκεί τεράστια ελκτική βαρυτική δύναμη ώστε 
να αποτελεί μαζί με τις υπόλοιπες δομές της κοσμικής ύλης, την αιτία της κίνησης όχι μό-
νο γαλαξιών, όπως ο δικός μας, αλλά και του σμήνους της Παρθένου στον οποίο ανήκει 
και η Τοπική ομάδα (Local Group) του Γαλαξία μας, με τεράστιες ταχύτητες.

Η μέτρηση αυτών των κοσμικών ταχυτήτων γίνεται με πλαίσιο αναφοράς το Κοσμικό
Υπόβαθρο Μικροκυμάτων (cosmic microwave background) (CMB)
Έτσι ακριβείς μετρήσεις έδειξαν ότι κινούμεθα προς το τμήμα του Ουρανού, που βρίσ-
κεται ο αστερισμός του Λέοντα.
Ο Γαλαξίας μας μαζί με άλλους (Ανδρομέδας, τα Νέφη του Μαγγελάνου και τριάντα 
ακόμη μικρότερους γαλαξίες), αποτελούν μια τοπική ομάδα που κινείται με ταχύτητα περίπου 600 km/sec προς την κατεύθυνση ενός μικρού αστερισμού, στο Νότιο ημισ-
φαίριο του Ουρανού, την Αντλία. Πρέπει να εξηγήσουμε όμως ότι η κίνηση αυτή δεν οφείλεται στην διαστολή του Σύμπαντος αλλά σε τέσσερις διαφορετικές αιτίες.

Η πρώτη αιτία είναι η βαρυτική έλξη που ασκούν οι αμέσως γειτονικοί γαλαξίες, προς 
την Τοπική Ομάδα που ανήκει ο Γαλαξίας μας. Λόγω αυτής της έλξης ο Γαλαξίας μας, 
καθώς και η Τοπική Ομάδα που ανήκει, κινείται με ταχύτητα 100 km/sec ως προς το κοσμικό υπόβαθρο (μέσα στο Νέφος Κόμης-Γλύπτη).
Το σμήνος της Παρθένου, μέσα στο οποίο βρίσκεται το τοπικό σμήνος, βρίσκεται στο   κέντρο μιας άλλης κοσμικής υπερδομής που λέγεται Υπερσμήνος της Παρθένου. 
Η βαρυτική έλξη του Υπερσμήνους προς το Νέφος Κόμης-Γλύπτη, έχει σαν αποτέλεσ-
μα να κινείται το Νέφος ως προς το υπερσμήνος με ταχύτητα 300 km/sec περίπου.
Η τρίτη αιτία, της κίνησης, οφείλεται σε μιαν άγνωστη πηγή, που βρίσκεται προς τον αστερισμό του Μικρού Κυνός, που προσδίδει στην Τοπική Ομάδα των γαλαξιών ταχύ-
τητα 370 km/sec. Λόγω του νέφους που περιβάλλει τη πηγή αυτή δεν είναι εύκολο να διευκρινιστεί η αιτία της κίνησης αυτής.

Και τέλος, το 1986 μια ομάδα επτά αστρονόμων, ανακάλυψε μια υπερμεγέθη συγκέν-
τρωση γαλαξιών, σε απόσταση 300 εκατομμυρίων ετών φωτός, προς την κατεύθυνση 
του αστερισμού της Ύδρας και του Κενταύρου, στο Νότιο Ημισφαίριο. Οι μετρήσεις 
τους έδειξαν μια τέταρτη κίνηση των γαλαξιών της γειτονιάς μας, προς τη νέα αυτή υπερμεγέθη συγκέντρωση των γαλαξιών, με την εκπληκτική ταχύτητα των 530 km/sec.
Επειδή αυτή η ταχύτητα είναι πολύ μεγαλύτερη των άλλων τριών, αυτή η υπερμεγέθης συγκέντρωση που την προκαλεί, ονομάστηκε «Μέγας Ελκυστής».
Όταν όμως αθροιστούν διανυσματικά οι τέσσερις ταχύτητες που οφείλονται στον Μέγα Ελκυστή, στο Υπερσμήνος της Παρθένου, στην άγνωστη πηγή που βρίσκεται στον Αστε-ρισμό του Μικρού Κυνός και τέλος στις γειτονικές γαλαξιακές ομάδες στο Νέφος Κόμη-Γλύπτη, τότε το αποτέλεσμα είναι 600km/sec όπως αναφέραμε στην αρχή.
Ο Μεγάλος Ελκυστής (Great Attractor) είναι τόσο μεγάλος σε έκταση που κατα-λαμβάνει το ένα τρίτο περίπου του Νότιου Ημισφαιρίου. Αποτελείται από πολλές μικρές ομάδες γαλαξιών αλλά και σμήνη γαλαξιών. Η μάζα του υπολογίζεται πως είναι περίπου 50.000 φορές περισσότερη από τη μάζα του Γαλαξία μας. Το κέντρο του βρίσκεται ότι απέχει από μας περίπου 300 εκατομμύρια έτη φωτός και εκεί βρίσκεται μια υπέρπυκνη περιοχή, ένα υπερσμήνος γαλαξιών, με το όνομα 3627 Abell.
Ο σχηματισμός αυτός, το υπερσμήνος 3627 Abell, είναι ο πυκνότερος σχηματισμός που 
έχει μέχρι τώρα παρατηρηθεί και αποτελεί το 10% περίπου της μάζας του Μεγάλου Ελκυστή. Εκπέμπει δε έντονα ακτίνες Χ, όπως και όλες οι μεγάλες συγκεντρώσεις μά-
ζας στο Σύμπαν.

Πηγές πληροφοριών : ESA - NASA - physics4u.gr

Οι καταφρονεμένοι αυτής της Γης... (Προσωπικό video από το κανάλι μας στο YouTube)...

Ένας δακτύλιος γύρω από τον εξωτικό πλανήτη-νάνο Χαουμέια (Haumea)...

Την ύπαρξη ενός δακτυλίου γύρω από τον εξωτικό νάνο πλανήτη Χαουμέια, 
που βρίσκεται πέρα από τον πλανήτη Ποσειδώνα, ανακάλυψαν οι αστρονό-
μοι, μεταξύ των οποίων έξι Έλληνες.

Η Χαουμέια (Haumea) είναι ένας πλανήτης νάνος (με δυο δορυφόρους) που βρίσ-
κεται στην Ζώνη του Κάιπερ και έχει μάζα το ένα τρίτο αυτής του Πλούτωνα. Ανακαλύφθηκε το 2004, αλλά υπάρχει διαμάχη ως προς το ποιος την ανακάλυψε. 
Στις 17 Σεπτέμβρη 2008 ταξινομήθηκε ως πλανήτης νάνος και πήρε το όνομα 
Χαουμέια.
Από τους τέσσερις νάνους πλανήτες του Ηλιακού μας συστήματος (Πλούτωνας, Έρις, Μακεμάκε, Χαουμέια), οι οποίοι έχουν τροχιές γύρω από τον Ήλιο σε μεγαλύτερη απόσταση από ότι ο Ποσειδώνας, η τελευταία, είναι το λιγότερο γνωστό αλλά το πιο ασυνήθιστο ουράνιο σώμα.
Έχει άκρως ελλειπτική τροχιά γύρω από τον Ήλιο (το έτος της διαρκεί 284 χρόνια) 
και περιστρέφεται γύρω από τον άξονά της με πολύ μεγάλη ταχύτητα (με διάρκεια 
μέρας μόνο 3,9 ώρες, είναι το ταχύτερο περιστρεφόμενο μεγάλο σώμα στο Ηλιακό 
μας σύστημα). Έχει επίσης πολύ επίμηκες σχήμα -η μία διάμετρός της είναι τουλά-
χιστον διπλάσια από την άλλη- πράγμα που την κάνει να μοιάζει μάλλον με βότσαλο 
ή μπάλα του ράγκμπι παρά με πλανήτη.
Αντίθετα με άλλους νάνους πλανήτες, οι επιστήμονες δεν είχαν έως τώρα ακόμη 
κατανοήσει καλά το μέγεθος, το σχήμα, την ανακλαστικότητα και την πυκνότητά 
της. Τώρα, οι αστρονόμοι επιτέλους έμαθαν περισσότερα γι’ αυτήν.
Μετά τον μεγάλο αστεροειδή Χαρικλώ, διαμέτρου 302 χιλιομέτρων, που ήταν το 
πρώτο σώμα το οποίο βρέθηκε το 2013 να έχει δακτύλιο χωρίς να είναι πλανήτης, 
η Χαουμέια ανακαλύπτεται τώρα ότι έχει και αυτή ένα στενό και πυκνό δακτύλιο 
από παγωμένα σωματίδια.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Ισπανό Χοσέ Λουίς Ορτέζ του Ινστιτούτου Αστ-
ροφυσικής της Ανδαλουσίας στη Γρανάδα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση 
στο περιοδικό «Nature», πραγματοποίησαν στην αρχή του 2017 -από 12 διαφορε-
τικά τηλεσκόπια σε διάφορα μέρη του κόσμου- παρατηρήσεις της Χαουμέια, κα-
θώς αυτή περνούσε μπροστά από ένα μακρινό άστρο.
Οι παρατηρήσεις αποκάλυψαν ότι η Χαουμέια έχει πυκνότητα έως 1.885 κιλών 
ανά κυβικό μέτρο (μικρότερη από τις προηγούμενες εκτιμήσεις), ανακλαστικότητα 
(albedo) 0,51 και καμία ατμόσφαιρα αζώτου ή μεθανίου. Ακόμη ο μεγάλος άξονάς 
της έχει μήκος περίπου 2.320 χλμ. (σχεδόν όσο και ο Πλούτωνας) και είναι κατά 
17% μεγαλύτερος από τις έως τώρα εκτιμήσεις.
Ο δακτύλιος της βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με τον ισημερινό της και με την τροχιά 
του δορυφόρου της Χιιάκα (η Χαουμέια έχει άλλον ένα δορυφόρο, τη Ναμάκα). 
Ο δακτύλιος, έχει ακτίνα 2287 χιλιόμετρα, πλάτος 70 χιλιομέτρων και περιστρέφε-
ται τρεις φορές πιο αργά σε σχέση με την ταχύτητα περιστροφής της Χαουμέια 
γύρω από τον άξονά.
Δύο είναι οι πιθανές αιτίες δημιουργίας του δακτυλίου: είτε δημιουργήθηκε μετά 
τη σύγκρουση της Χαουμέια με ένα άλλο σώμα και την εκτίναξη υλικών στο διάσ-
τημα, είτε προέκυψε σταδιακά με τη συνεχή διαρροή υλικών από την επιφάνειά 
της στο διάστημα, εξαιτίας της μεγάλης ταχύτητας περιστροφής της γύρω από τον 
εαυτό της.

Στην έρευνα συμμετείχαν οι Β. Χαρμανδάρης και Γ. Αλικάκος του Ινστιτούτου 
Αστρονομίας και Αστροφυσικής του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, Κ. Γαζέας 
και Λ. Τζουγανάτος του Τομέα Αστροφυσικής και Αστρονομίας του Πανεπιστημίου 
Αθηνών, Ν. Πασχάλης του ερασιτεχνικού αστεροσκοπείου Nunki στη Σκιάθο και 
Β. Τσάμης του αστεροσκοπείου της Ελληνογερμανικής Αγωγής.

Πηγές πληροφοριών : ΑΠΕ - ΜΠΕ - theguardian.com - Βικιπαίδεια

*Η εικόνα της ανάρτησης αποτελεί καλλιτεχνική απεικόνιση του πλανήτη-νάνου 
Haumea και του δακτυλίου του.

Σύγκριση του όγκου του άστρου μας (του Ήλιου), με τον όγκο των άστρων Αλντεμπαράν (α Ταύρου), Ρίγκελ (β Ωρίωνα), Αντάρη (α Σκορπιού) και Μπετελγκέζ (α Ωρίωνα)...

Τίτος Λουκρήτιος Κάρος (Titus Lucretius Carus) (Λουκρήτιος)...

Σαν σήμερα... 15 Οκτώβρη 55 π.κ.ε, πέθανε ο Τίτος Λουκρήτιος Κάρος (Titus Lucretius Carus) (94 - 55 π.κ.ε.), Ρωμαίος ποιητής και φιλόσοφος. 
Το μόνο γνωστό (διασωθέν) του έργο είναι το εκτενές φιλοσοφικό ποίημα De rerum natura ("Περί της φύσεως των πραγμάτων"), 7.415 στίχων με επικούρεια θεμα-τολογία.
Ο στόχος του έργου ήταν να απαλλάξει το νου των ανθρώπων από την προκατάληψη 
και το φόβο του θανάτου. Για να το πετύχει αυτό αναπτύσσει διεξοδικά τις θέσεις του Επίκουρου, τον οποίον και αποθεώνει. Ο Λουκρήτιος εκφράζει σε προσεγμένα κλασικά λατινικά τις επικούρειες απόψεις του για τη μεταφυσική, την υλιστική ατομική θεωρία 
και, γενικότερα, την υπεροχή των φυσικών φαινομένων ως κεντρικής ερμηνείας της λειτουργίας του κόσμου. Ο Λουκρήτιος αντιπαθούσε και έβλεπε ως αβάσιμη τη δεισι-δαιμονία καθώς δεν πίστευε ότι το Σύμπαν κυβερνάται από θεϊκές παρεμβάσεις ή υπερφυσικές δυνάμεις, όπως θεωρούσε η πλειονότητα των ανθρώπων του καιρού του. 
Ο θάνατος για τον Λουκρήτιο δεν ήταν εγγενώς ούτε καλός ούτε κακός, μόνο μία από-
λυτη παύση της ύπαρξης, και ο φόβος του θανάτου δεν ήταν παρά μία προβολή επίγειων, καθημερινών φόβων.

Πηγή πληροφοριών : Βικιπαίδεια

Φήμες για ένα νέο είδος βαρυτικών κυμάτων...

Την Δευτέρα 16 Οκτώβρη, οι ερευνητές από τους ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων LIGO και Virgo, αλλά και από περίπου 70 αστεροσκοπεία θα κάνουν μια βαρυσήμαντη ανακοίνωση...

Εικάζεται ότι η ανακοίνωση θα αναφέρεται σε ένα από τα παρακάτω γεγονότα:

1. Οι ανιχνευτές βαρυτικών κυμάτων εντόπισαν κι άλλο ζεύγος μαύρων τρυπών που συγχωνεύθηκαν παράγοντας βαρυτικά κύματα (μάλλον το λιγότερο πιθανό, αν βασισ-
τούμε στα σχόλια του βραβευμένου με το Νόμπελ φυσικής 2017, R. Weiss).
2. Να έχουν ανιχνεύσει βαρυτικά κύματα που προέρχονται, όχι από μαύρες τρύπες, 
αλλά από κάτι άλλο – πιθανότατα αστέρες νετρονίων.
3. Τα τηλεσκόπια των αστρονόμων να έχουν εντοπίσει την πηγή των βαρυτικών κυ-
μάτων από τις συγκρούσεις των μαύρων οπών που ανιχνεύθηκαν προσφάτως αναγ-νωρίζοντας κάποιο σχετικό φωτεινό σήμα.
4. Ανιχνεύθηκαν βαρυτικά κύματα από την συγχώνευση άστρων νετρονίων και ταυ-
τόχρονα να εντοπίστηκε η πηγή τους από τα αντίστοιχα φωτεινά σήματα (Υπενθυμί-
ζεται ότι στα τέλη Αυγούστου είχαν κυκλοφορήσει "Φήμες για ένα νέο είδος βαρυτι-
κών κυμάτων από συγκρούσεις άστρων νετρονίων").

Πηγή πληροφοριών : seeker.com

Επικίνδυνοι και αντιλαϊκοί οι στόχοι της επίσκεψης στις ΗΠΑ...

Όσα θα συζητηθούν πίσω από κλειστές πόρτες, προμηνύουν ένταση της επίθεσης στο λαό και βαθύτερη εμπλοκή σε ιμπεριαλιστικά σχέδια και ανταγωνισμούς.

Το ταξίδι του πρωθυπουργού στις ΗΠΑ, όπου την Τρίτη θα συναντηθεί με τον Αμερικανό Πρόεδρο, Ντ. Τραμπ, έχει ένα βασικό στόχο: Την αναβάθμιση των αμερικανοΝΑΤΟικών βάσεων στην Ελλάδα και τη βαθύτερη εμπλοκή της χώρας στα δολοφονικά σχέδια ΗΠΑ - ΕΕ - ΝΑΤΟ στην ευρύτερη περιοχή. Γι' αυτό ο λαός θα πρέπει να ανησυχεί και να «κουμπώνεται».
Τα όποια «ανταλλάγματα» διεκδικεί η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, σε αυτό το άθλιο και επικίνδυνο παζάρι, δεν αφορούν τον ελληνικό λαό, αλλά τις επενδύσεις και τα κέρδη επιχειρηματικών κολοσσών, μέσα και από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και την παράδοση του ενεργειακού πλούτου.
Με τις επιδόσεις της στη στρατιωτική και οικονομική συνεργασία με τις ΗΠΑ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αναδεικνύεται σε στήριγμα της στρατηγικής του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ στην περιοχή.

*Από το πρωτοσέλιδο του Ριζοσπάστη (15 Οκτώβρη 2017)

Σάββατο, 14 Οκτωβρίου 2017

Το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου...

Το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου (συντομογραφία LMC) είναι ένας ανώμαλος γαλα-
ξίας, δορυφόρος του δικού μας Γαλαξία. Απέχει από τη Γη περίπου 164.000 ως 168.000 
έτη φωτός. Το μήκος του είναι περίπου 20.000 έτη φωτός (δηλαδή είναι 10 φορές μικ-ρότερος του δικού μας Γαλαξία) και περιέχει περί τα 10 δισεκατομμύρια αστέρες (20 φο-
ρές λιγότερα από ο,τι ο δικός μας Γαλαξίας). Και όμως, είναι ο τέταρτος σε διαστάσεις γαλαξίας από τους σαράντα και πλέον της Τοπικής Ομάδας. Τα απώτατα όριά του του δίνουν μία μέγιστη διάσταση 32.000 ετών φωτός. Είναι ορατός με γυμνό μάτι από το 
νότιο ημισφαίριο της Γης και τους τροπικούς, καθώς κείται πολύ νότια στην ουράνια σφαίρα. Το βόρειο μισό του Μεγάλου Νέφους του Μαγγελάνου ανήκει στον αστερισμό Δοράς, ενώ το νότιο στον αστερισμό Τράπεζα. Εξαιτίας του ονόματός του, θα πρέπει να τονίζεται πάντα ότι πρόκειται για γαλαξία, και όχι για «αστρικό νέφος» ή νεφέλωμα. 
Για ιστορικές αναφορές και την προέλευση του ονόματος δείτε το λήμμα Νέφη του Μαγγελάνου.

Παρότι ανώμαλος, έχουν ανιχνευθεί ίχνη μιας υποτυπώδους σπειροειδούς δομής με 
άξονα μία πολύ αδρή ράβδο (π.χ. η εξωγαλαξιακή βάση δεδομένων της NASA τον κατατάσσει ως τύπου Irr/SB(s)m). Ορισμένοι εικάζουν ότι το LMC ήταν κάποτε ένας 
μικρός ραβδωτός σπειροειδής γαλαξίας, του οποίου η μορφή αλλοιώθηκε από τις παλιρροϊκές βαρυτικές δυνάμεις που του ασκεί ο δικός μας Γαλαξίας. Ως νεαρότερος γαλαξίας από τον δικό μας, το Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου έχει μεγαλύτερη περιεκ-τικότητα σε διαστρικό αέριο και μεγαλύτερο ποσοστό από νεαρούς αστέρες και από γιγάντιους κυανούς αστέρες (κυανούς γίγαντες) που ζουν πολύ λιγότερο από τον Ήλιο 
και εκρήγνυνται στο τέλος της ζωής τους δίνοντας τις θεαματικές εκρήξεις υπερκαινο-φανών (supernova). Χαρακτηριστικά, στο Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου παρατηρή-
θηκε στις 24 Φλεβάρη 1987 η πρώτη έκρηξη υπερκαινοφανούς (supernova), γνωστή 
σήμερα ως SN 1987 A, που ήταν πρώτη ορατή με γυμνό μάτι μετά την έκρηξη της Supernova του Κέπλερ το 1604.

Εξαιτίας κυρίως της κινήσεώς του περί το κέντρο του Γαλαξία, στην εποχή μας το 
Μέγα Νέφος του Μαγγελάνου απομακρύνεται από τη Γη με ταχύτητα 278 χιλιόμετρα 
το δευτερόλεπτο ή περίπου 1 εκατομμύριο χιλιόμετρα την ώρα. Το LMC είναι γνωστό 
και με τα ονόματά του σε καταλόγους: ESO 56- G 115 και PGC 17223, τα οποία ωστόσο σπανίως χρησιμοποιούνται.

Πηγή : Βικιπαίδεια

Σκουπίδια...

Άχρωμα και χλωμά... όλα τα «πρέποντα»...
Αγέλαστοι και ανέραστοι... όλοι οι «υποταγμένοι»...
Άχρηστα υλικά οι καθωσπρεπισμοί της ζωής μας...
Σκουπίδια μέσα σε ένα βρώμικο σκουπιδοντενεκέ...

Κοσμάς Λεοντιάδης

Αστρονόμοι βρίσκουν τη μισή από την χαμένη ύλη του Σύμπαντος λύνοντας ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια της Κοσμολογίας...

Ένα από τα πιο περίπλοκα προβλήματα της κοσμολογίας, αυτό της "εξαφάνισης" άνω 
του 90% της ύλης του σύμπαντος, φαίνεται ότι λύθηκε, καθώς οι αστρονόμοι υποστη-
ρίζουν ότι, για πρώτη φορά, εντόπισαν περίπου το μισό αυτής.
Το θέμα προέκυψε από τις μετρήσεις της ακτινοβολίας από το Bing Bang, οι οποίες 
έδωσαν την δυνατότητα στους επιστήμονες να υπολογίσουν πόση ύλη υπάρχει στο 
Σύμπαν και σε ποια μορφή. Διαπιστώθηκε ότι περίπου το 5% της μάζας στο Σύμπαν 
υπάρχει σε μορφή συνηθισμένης ύλης και το υπόλοιπο σε σκοτεινή ύλη και σκοτεινή ενέργεια.
Η σκοτεινή ύλη δεν έχει παρατηρηθεί ποτέ άμεσα και η φύση της σκοτεινής ενέργειας αποτελεί μυστήριο ενώ ακόμα και η ανίχνευση του 5% της συνηθισμένης ύλης αποδείχ-
τηκε πιο περίπλοκη απ' ό,τι αναμενόταν. Όταν οι επιστήμονες καταμέτρησαν τα αντι-κείμενα που υπάρχουν στον ουρανό, δηλαδή αστέρια, πλανήτες, γαλαξίες κ.ο.κ., φάνη-
κε ότι όλα αυτά αντιστοιχούν μόνο στο 1/5 με 1/10 αυτών που βρίσκονται εκεί έξω.
Το συγκεκριμένο θέμα είναι γνωστό ως "το πρόβλημα του χαμένου βαρυονίου". 
Τα βαρυόνια είναι κοινά υποατομικά σωματίδια, όπως τα πρωτόνια και τα νετρόνια.
Η κατανομή των γαλαξιών στο Σύμπαν ακολουθεί το πρότυπο του ιστού και οι επιστή-
μονες υπέθεταν ότι τα χαμένα βαρυόνια μπορούν να κινούνται σε διάχυτα αέρια που συνδέουν τα συμπλέγματα των γαλαξιών στον κοσμικό ιστό.
Οι θεωρητικοί υπολογισμοί υποδεικνύουν ότι αυτά τα αέρια σπειρώματα, γνωστά ως 
Whim, θα έπρεπε να έχουν θερμοκρασία περίπου 1 εκατ. βαθμούς Κελσίου. Ένα νέφος αερίου σε αυτή τη θερμοκρασία είναι πολύ κρύο για να εκπέμπει ακτίνες που θα μπο-
ρούσαν να εντοπιστούν από συνηθισμένα τηλεσκόπια στη Γη. Δεν είναι όμως αρκετά 
κρύο για να απορροφήσει μεγάλες ποσότητες φωτός που διέρχονται από αυτό.
"Το πρόβλημα είναι ότι σε αυτές τις ασυνήθιστες θερμοκρασίες δεν μπορούμε να το 
δούμε", δήλωσε ο Ρίτσαρντ Έλις, καθηγητής αστροφυσικής στο πανεπιστήμιο του 
ονδίνου. Τώρα όμως δύο ξεχωριστές ομάδες επιστημόνων, μία στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου και μία στο Ινστιτούτο Διαστημικής Αστροφυσικής στο Ορσέ της Γαλλίας, βρήκαν έμμεσες αποδείξεις για το Whim. Αμφότερες βασίστηκαν στο γεγονός ότι όταν 
η ακτινοβολία ταξιδεύει μέσα από ένα θερμό αέριο, είναι διάσπαρτη, κάτι που σημαίνει
 ότι το Whim θα έπρεπε να εμφανίζεται ως ένα σκοτεινό περίγραμμα στο κοσμικό μικροκυματικό υπόβαθρο.
Οι επιστήμονες έλαβαν υπόψη τους, επίσης, τις παρατηρήσεις της κοσμικής ακτινοβο-
λίας, που έγιναν από τον διαστημικό παρατηρητήριο Planck και τον λεπτομερή τρισ-διάστατο χάρτη του κοσμικού ιστού, που δημιούργησε η SDSS. Υπέθεσαν ότι εάν υπήρ-
χαν αγωγοί αερίου, που συνδέουν συστάδες γαλαξιών, αυτοί θα έπρεπε να εμφανίζονται 
στα δεδομένα του Planck.
Η ομάδα του Εδιμβούργου διαπίστωσε ότι οι περιοχές μεταξύ των γαλαξιών φάνηκαν περίπου έξι φορές πιο πυκνές από αυτές που βρίσκονταν περιμετρικά και όταν συνόψι-
σαν, διαπίστωσαν ότι αυτά τα αέρια νήματα μπορούσαν να ανέλθουν στο 30% της συνηθισμένης ύλης στο Σύμπαν. Οι υπολογισμοί της γαλλικής ομάδας κατέληξαν σε 
λίγο μικρότερο αριθμό.

Πηγή πληροφοριών : Guardian

Οι πρόγονοί μας άρχισαν να τρώνε φυτά, πριν από περίπου 180 χιλιάδες χρόνια...

Μια νέα μελέτη ρίχνει φως σε πολύ ενδιαφέροντα ανθρωπολογικά δεδομένα. 
Σύμφωνα με αυτή, ο άνθρωπος άρχισε να τρώει φυτά πριν από 180 χιλ. χρό-
νια, γεγονός που τον «απελευθέρωσε» διατροφικά και του επέτρεψε να εξα-
πλωθεί αρχικά σε όλη την Αφρική και στη συνέχεια στον υπόλοιπο πλανήτη.

Τρεις ομάδες ερευνητών στις ΗΠΑ πραγματοποίησαν μια γενετική ανάλυση 
από διαφορετικούς πληθυσμούς σε ολόκληρο τον κόσμο. 
Οι ερευνητές ανέλυσαν το DNA 1.092 ατόμων από 15 διαφορετικούς πληθυσ-
μούς. Στόχος τους ήταν να διαπιστώσουν πώς διαφορετικοί πληθυσμοί συνδέ-
ονται μεταξύ τους και πότε απομακρύνθηκαν ο ένας από τον άλλον. 
Συνέκριναν στη συνέχεια το DNA αυτών των πληθυσμών και διαπίστωσαν ότι 
μια γονιδιακή παραλλαγή επέτρεψε τη μετατροπή των λιπαρών οξέων που δια-
θέτουν τα φυτά σε απαραίτητα συστατικά για την ανάπτυξη του εγκεφάλου.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, πριν από περίπου 180 χιλιάδες ο άνθρωπος δεν είχε 
ακόμη αναπτύξει κάποιες οργανωμένες μεθόδους κυνηγιού και ψαρέματος. 
Μπορούσε όμως να πιάσει ευκολότερα ψάρια από ό,τι θηράματα στην ξηρά. 
Μάλιστα τα ψάρια ήταν η μοναδική διαθέσιμη τροφή που επέτρεπε την εξέλιξη 
του ανθρώπινου εγκεφάλου καθώς περιέχουν το λιπαρό οξύ DHA (δοκοσαεξαε-
νοϊκό οξύ) το οποίο είναι απαραίτητο για την εγκεφαλική ανάπτυξη.
Έτσι πιστεύεται ότι οι περισσότεροι πληθυσμοί των ανθρώπων ζούσαν κοντά σε 
λίμνες και ποτάμια της κεντρικής Αφρικής ώστε να έχουν άμεση πρόσβαση σε 
νερό αλλά και σε ψάρια. 
Σύμφωνα με τους ερευνητές, η γονιδιακή παραλλαγή που εντόπισαν επέτρεψε 
στον άνθρωπο να εγκαταλείψει τις λίμνες και τα ποτάμια και να εξαπλωθεί και 
σε άλλες περιοχές αρχικά της αφρικανικής ηπείρου και στη συνέχεια στον υπό-
λοιπο πλανήτη, αφού ήταν πλέον σε θέση να «τρέφει» τον εγκέφαλό του και 
από τα φυτά.

Πηγή πληροφοριών : Archaeology newsroom